LJG Twente is there for you

14 October 2019 | 15 Tishri 5780

Derasja voor Sjabbat Re'ee

Derasja voor Sjabbat Re'ee

Onze Westerse samenleving heeft er ooit duidelijk voor gekozen de individu centraal te stellen. Iedereen is een IK en die wil iets. De gemeenschap, de community, bestaat wel, maar eraan deel te nemen is een keuze. We genieten van films als James Bond, Rambo en keizerin Sissy. Allemaal eenlingen en helden op het witte doek. Aparte eenlingen krijgen eigen tv-shows, zoals we nog kennen van ‘Man bijt hond,’ Showroom' en ‘Paradijsvogels.’

Het Jodendom gaat er van uit dat samenwerking essentieel is om te overleven. Hierover wordt geschreven in deze parasja vandaag, in Re’ee. De menselijke waardigheid hooghouden en de mens beschermen tegen zelfmutilatie tijdens grote momenten van pijn en verdriet, zoals bij rouw, zegt onze parasja: ‘Kinderen zijn jullie van de Eeuwige jullie God. Verminken jullie je dus niet door inkervingen en scheren jullie, om een dode, geen kale plek op jullie voorhoofd.’ (Deut. 14:1) Tegenwoordig zouden we er gek van op kijken, maar in de oudheid was het een gangbaar gebruik. Zo zien we in de talmoed, dat rabbijn Resj Lakisj zegt: ‘Lees de zin ‘lo titgoddedoe’ (vermink jezelf niet) alsof er staat: ‘vorm geen afzonderlijke groeperingen’ (een woordspel met titgoddedoe en gedoed (bijeenkomst). BT Jebamot 13b)

Resj Lakisj, Rabbi Sjimon ben Lakisj ,de voormalige bandietenleider en gladiator voor de Romeinen die rabbijn werd, begreep beter dan anderen wat de waarde van stabiele relaties kan betekenen in een goede samenleving. Wie de noodgevallen in zijn leven kan delen met mensen uit zijn joodse gemeenschap (of iedere andere groep waarin men zich thuis voelt), in het joodse lernen, maar ook in de groep met wie je lernt over alles wat de mens aangaat en bezielt. In de pirkei Avot staat in 2:5 – zonder je niet af van de gemeenschap.

Er is een mooie aggada over rabbijn Hillel. Ik denk De Oudere. Eens was er een man die rouwde over het verlies van een van zijn ouders. Hillel ging hem dus bezoeken. Toen hij daar aankwam trof hij de man alleen aan, zittend vlak bij zijn haardvuurtje. “Waar is het minje voor de sjiwwe,” vroeg Hillel. “Die heb ik weggestuurd,” antwoordde de man. “Dan kan ik alleen zijn met mijn verdriet.” Daarop trok Hillel een houtblok uit het haardvuur en zei: “Je kunt wel troost zoeken in eenzaamheid, maar net zoals dit stuk brandhout kan branden dank zij het vuur van de andere houtblokken, zo moet jouw ziel brandend gehouden blijven door jouw naasten.” De volgende dag aanvaardde de rouwende man het minje om zijn kaddiesj te kunnen zeggen.  

 Gerelateerde afbeelding

Jehosjoea's altaar op de berg Ebal, de berg van de vloek

Foto: www.thetorah.com 

Onze instincten mogen ons apart willen houden van de grote groep uit lijfsbehoud, maar in ons bevindt zich een goddelijke vonk die verlangt naar verbinding. De joodse nadruk op gemeenschapszin en relaties met anderen vormt de basis voor onze pogingen om tot tesjoewa, tot inkeer te komen. Om te proberen de betere ik terug te vinden, de ik die met anderen omgang heeft. Dit speciaal in de periode van de maand eloel, in de aanloop naar rosj hasjana. Onze eigenheid is een uniek geschenk van God en moet net als onze lichamen in deze parasja, met respect worden behandeld, ook als het moeilijk is. Wanneer we aan onszelf en aan onze wereld willen werken, tikoen olam, kan dat alleen in de omgang met de anderen om ons heen, in de kille en in ons dagelijkse bestaan. Hoe moeilijk dat ook soms moge zijn.

Sjabbat sjalom en een chodesj sjel jousjer wechawod, sjel ahavat Thora wejirat sjamajim. Een maand vol geluk en eerzaamheid, een maand van liefde voor Thora en ontzag voor de Eeuwige.

 

Bert Oude Engberink, 31 augustus 2019 / 30 av – Rosj Chodesj eloel 5779   

October

  • <  
  •   >
S M T W T F S
 
 
1
 
2
 
3
 
4
 
5
 
6
 
7
 
8
 
9
 
10
 
11
 
12
 
13
 
14
 
15
 
16
 
17
 
18
 
19
 
20
 
21
 
22
 
23
 
24
 
25
 
26
 
27
 
28
 
29
 
30
 
31