LJG Twente is er ook voor U.

25 augustus 2019 | 24 Av 5779

Derasja voor de zevende dag Pesach

Derasja voor de zevende dag Pesach

 

Met dit weekend beëindigen we een van de mooiste en bijzonderste weken van ons Joodse jaar. Een week van veel samenzijn, die al begon met de voorbereidingen voor de seider. En voor families was de seideravond een jaarlijks weerzien. Een week van geobsedeerd bezig zijn met eten – ons lot. Matza en geen chamets. Ons feest waarin we ons ieder jaar weer herinneren hoe de slavernij ophield en de vrijheid voor ons aanbrak. ‘Ieder jaar weer’ drukt al uit hoe belangrijk de gemeenschappelijke herinnering aan het beëindigen van de slavernij voor ons volk is. Het ligt ten grondslag aan de vorming van ons volk, met verhalen uit een tijd die behalve veel geschiedenis ook veel mythen zal herbergen. 3300 - 3400 jaar geleden; wat weten de Indiërs nog uit die tijd? De Chinezen of de Japanners? De Grieken?

Het begin van onze gemeenschappelijke geschiedenis. Niets van wat er na is gebeurd in onze geschiedenis zou mogelijk zijn geweest zonder die Uittocht. Zonder onze Uittocht uit Egypte, zonder Pesach, zouden we onze verdere Joodse traditie niet hebben ontwikkeld.

De kennis van deze gebeurtenissen zijn voor ons elementair. Niet voor niets staat het vragen stellen met het ‘Ma Nisjtanna’ centraal bij de start van de seider. Wat is er anders – wat maakt ons anders. Ieder die deel heeft aan onze traditie moet leren vragen te stellen en om te begrijpen, ook wat niet te bevatten is. De grootste wonderen en de diepste treurnissen in onze geschiedenis. Pesach is behalve onze start in de geschiedenis ook de basis voor ons bestaan in het heden. ‘Ons verleden is nog immer actueel en maant ons onze blik op de toekomst te richten.’ Aldus Charlotte Knoblauch, tot voor kort voorzitter van de Duitse Zentralrat.

Het kunnen en willen denken in vrijheid heeft ons door de eeuwen heeft kracht en troost gegeven en zal dit blijven doen. ‘Verder geen leed’ en ‘op simches’  zijn wensen die we elkaar toewensen als er wel leed is. En sjoulom moet er wezen, ook als het er al is.

‘Mi-avdoet lecheroet’ – ‘van knechtschap tot vrijheid’ was tijdens onderdrukking altijd een hoopvolle gedachte. Verreweg de meeste Joden leven tegenwoordig in vrije samenlevingen, weliswaar ook in bewogen tijden. Uitdagingen aan ons volk worden niet kleiner, ook niet in de vrije wereld. Daar zijn ze weer anders dan in dictaturen of in arme samenlevingen. We worden gedwongen na te denken over hoe veilig we ons op straat voelen, op marktpleinen en in mensenmassa’s. Er zijn mensen die niet naar sjoel durven wegens de veiligheid. Onze tradities die anderen niet zinnen komen onder druk te staan. En Israel, ons tweede vaderland, ligt als geen ander onder vuur, letterlijk en figuurlijk. ‘Zijn we nog wel welkom in Nederland, als we bewust Joods willen leven?’ was de retorische vraag van Frank Overweg en mij aan minister Grapperhaus enkele weken geleden bij zijn bezoek aan sjoel Enschede. Die vraag uit onze Twentse monden deed hem schrikken.  

Onze Joodse interne sores wordt breeduit mee-bekritiseerd, en op universiteiten wereldwijd, waar toch de elite van morgen wordt gevormd, worden Joodse studenten vaak beoordeeld op hun voorliefde of afkeer van de zionisten. Ierse studenten blijken voor 80% een boycott van Israel te willen. Wat hebben de Israeli's de Ieren ooit aangedaan? Noord-Ierland bezet houden? Anti-Israel demonstraties ervaren wij vaak als antisemitisch, terwijl onze rechtspraak dat meestal afwijst; en dat nog wel tot midden op de Dam, ook onze Dam. De berichtgeving over de laatste verkiezingen in Israel werd hier op zijn minst met regelmaat tendentieus geformuleerd. Blijkbaar had de kiezer in Israel beter naar de Nederlandse stemadviezen moeten luisteren, want de uitslag is toch o zo fout. Terwijl ik van Joop den Uyl alaav hasjalom me nog herinner dat de kiezer altijd gelijk heeft.

Afbeeldingsresultaat voor ma'at god Ma'at, godin van justitie uit Egypte.

bron: www.ask-alladin.com 

De vrijheid die we als Joodse volk met Pesach gewonnen hebben en steeds weer opnieuw vieren, is ook een opdracht. Vandaag, de zevende dag Pesach, is traditioneel de dag van de Doortocht door de Jam Soef, waarbij farao en zijn leger verdronken en onze voorouders veilig de overkant bereikten. En daar stonden we dan. ‘En aldus hief Mosjee met de kinderen Israëls het volgende lied aan ter ere van God.’ Want met alle gevaar net achter zich en zich nog niet bewust van de betekenis van het verzwelgen in zee van het Egyptische leger, besloot men verder te gaan, de ongewisse toekomst tegemoet. Onder aanvoering van Mosjee rabbenoe, Mosjee onze leraar, en niet Mosjee he-aloef, Mosjee onze generaal. Vooruitkomen doet men met leraren, want onderwijs brengt je verder. Vaak morde men en wilde men terug naar het Egypte van de slavenarbeid, maar de route ging voorwaarts, naar het land Kanaän en voorwaarts in de tijd. Tot waar wij heden staan, als schakel van onze Joodse beschaving, ook hier in Haaksbergen.

 

Chag sameach en voor straks sjabbat sjalom

Bert Oude Engberink, 26 april 2019 / 21 niesan 5779

Nieuws

Welkom bij de Liberaal Joodse Gemeente Twente,"Or Cha Lees meer >>
Protestantse en Katholieke kerken: a Lees meer >>
Information in English Lees meer >>
Wie zijn wij - de synagoge van Haaksbergen Lees meer >>

augustus

  • <  
  •   >
z m d w d v z
 
 
 
 
1
 
2
 
3
 
4
 
5
 
6
 
7
 
8
 
9
 
10
 
11
 
12
 
13
 
14
 
15
 
16
 
17
 
18
 
19
 
20
 
21
 
22
 
23
 
24
 
25
 
26
 
27
 
28
 
29
 
30
 
31