LJG Twente is er ook voor U.

24 oktober 2020 | 6 Heshvan 5781

Derasja voor Sjabbat Wajakheel - Pekoedei

Derasja voor Sjabbat Wajakheel - Pekoedei

Deze sjabbat lezen we de dubbele sidra wajakheel – pekoedei, het eind van Sjemot, het boek Exodus. Deze week start de tekst met het woord wajakheel. En vorige week lazen we hetzelfde vreemde woord ook. Rabbijnen proberen dan altijd de verbinding tussen deze twee bijzonderheden te vinden.

Deze week betekent wajakheel bijeenroepen. Mosje namelijk roept de gemeenschap bijeen in de Sinaï. Er worden veel mededelingen gedaan, waaronder een herinnering aan het sjabbes gebod en de oproep wordt gedaan het misjkan, het tabernakel te bouwen.

Vorige week was wajakheel het werkwoord dat werd gebruikt om, zoals Dasberg vertaalde, aan te geven dat het volk te hoop liep om tegen Aharon in opstand te komen, bij afwezigheid van Mosje. Het volk ging Aharon opdragen het gouden kalf te maken.

Twee keer hetzelfde werkwoord, twee keer komt het volk  bijeen, de ene keer om heel negatief tegen God in opstand te komen en de tweede keer om zich te verzamelen om te overleggen wat gedaan moet worden onder leiderschap van Mosje.

Daaruit leidden de rabbijnen af dat wat begon met opstand en afvalligheid eindigde met verzoening en Gods vergiffenis met de instructies voor de bouw van het misjkan. Na wanhoop komt hoop. Beide ingeleid door het Hebreeuwse werkwoord met de wortel k h l – kahal, dat gemeenschap betekent. Kehilla. De kille.

Voor de huidige situatie een mooie instap omdat we een lange moeilijke periode van isolatie tegemoet gaan. We gaan ons best doen en doen al ons best om corona besmetting te vermijden.

Voor velen van ons is dit een periode van onrust en angst. Liefst maken we ons onzichtbaar. En met het vooruitzicht dat het alleen nog maar erger wordt dan het al is. Het raakt ons in onze uitdagingen van het leven. Hoe gaan we om met anderen, wie familie heeft – hoe moet dat nou. Kus je je kind? Knuffel je je kleinkind? Daar gaat het leven uiteindelijk over.

We zagen in de sidra van vorige week hoe het volk in de wildernis zich volledig verloren voelde toen Mosje afwezig was en maar niet terugkwam.  Het geloof in een beteremorgen was volledig weg. Uit angst greep men terug op oude gewoonten – men creëerde een gouden afgodsbeeld, zoals in Egypte gewoon was te doen, in die samenleving die bestond uit angst en terreur onder het juk van de farao’s. men keek niet meer voor uit. Iedere hoop was verloren.

Maar dit is niet wat ons Jodendom ons wil voorhouden. Onze primaire les die we uit onze traditie halen is dat we zonder hoop, zonder geloof in een betere toekomst, maar met angst en vreze onze menselijk gezicht en natuurlijke goedheid kunnen verliezen. 

De vorige Britse opperrabbijn Jonathan Sacks vergeleek het menselijk denken met twee posities – het Griekse denken en het Joodse denken. De Grieken geloofden in het lot. De toekomst wordt voor hun bepaald door het verleden. Eens arm – altijd arm. Joods denken gaat uit van vrijheid. Er is geen slecht besluit over ons, waaraan niet te ontkomen is. De Griekse klassieken gaven ons de tragedie als theatervorm. Het Jodendom bracht ons comedie en zelfspot. Want kijk eens naar jezelf – je kunt beter, is de boodschap. Leven is het theater van de hoop. Ons hele denken leert ons dat we vooruitzien naar betere tijden en we daartoe aanzetten.

Het bouwen van de misjkan in de wildernis wordt ons voorgehouden met eindeloos veel voorschriften en beschrijvingen. Mooi. Maar dieper hierin zien we dat er wordt gezegd dat we uit die wildernis gaan komen en een welvarende en vrije  samenleving gaan bouwen waar ruimte is voor iedereen, elke rang en stand. Dat wordt ons nu verteld, maar zeker toen in Mosjees dagen tegen die grote groep ontsnapte slaven uit Egypte, die eigenlijk in eerste instantie weg wilde uit puur lijfsbehoud.

Het misjkan, het tabernakel vertegenwoordigt een nieuw begin voor het volk, in tegenstelling tot het gouden kalf dat uit angst en vrees werd gemaakt.

Laten we onze thuis tijd nu juist gebruiken om vooruit te zien naar de tijd dat het weer beter wordt. Zoals de chanoekia iedere avond een lampje meer telt, zo zien we ook voor ons uit.

Laten onze profeten ons inspireren die Jisrael leerden dat de hele mensheid Gods kinderen zijn en we als een familie van volkeren samen komen, zeker in een moment van crisis, om in ieders gezicht de eeuwige te zien. Als we iets leren van deze pandemie is dat we als mensheid onlosmakelijk met elkaar verbonden zijn.

Laat onze geschiedenis ons inspireren dat we uit iedere donkere tijd weer naar boven klimmen, dat donker wordt verdreven door het licht en dat iedere nieuwe dag nieuwe mogelijkheden biedt.

Laten we ons inspireren door de moed en toewijding van al diegenen in de zorg en de verbinding in deze samenleving, overheidsdiensten, mijn eigen collega’s in het onderwijs, mensen  die soms met risico’s voor hun eigen gezondheid onvermoeid doorgaan om de zieken te genezen, de behoeftigen te verzorgen, en proberen een vaccin te vinden. En de samenleving bijeen houden. Dat is wat tikoen olam betekent. 

De stem van hoop die ooit klonk bij de Sinai klinkt door tot in onze dagen.

Ik roep ons op om contact te blijven houden. Zien zullen we elkaar tijdelijk niet. Maar Bel elkaar, mail eens, doe eens een app.

Rabbinaat en bestuur van de LJG Twente wenst iedereen goed sjabbes, sjabbat sjalom en veel sterkte in deze moeilijk periode.

Sjabbat 21 maart 2020 / 25 adar 5780

Bert Oude Engberink 

Nieuws

Welkom bij de Liberaal Joodse Gemeente Twente,"Or Cha Lees meer >>
Information in English Lees meer >>
Wie zijn wij - de synagoge van Haaksbergen Lees meer >>

oktober

  • <  
  •   >
z m d w d v z
 
 
 
 
1
 
2
 
3
 
4
 
5
 
6
 
7
 
8
 
9
 
10
 
11
 
12
 
13
 
14
 
15
 
16
 
17
 
18
 
19
 
20
 
21
 
22
 
23
 
24
 
25
 
26
 
27
 
28
 
29
 
30
 
31