LJG Twente is er ook voor U.

22 mei 2022 | 21 Iyyar 5782

Derasja voor Sjawoeot 2021

Derasja voor Sjawoeot 2021

Sjawoeot is het feest van de Matan Tora, het geschenk van de Tora. Het geven, niet het ontvangen van de Tora wordt in de Tora zo benoemd. Rabbijn Mendel van Kotsk, de zgn. Kotsker Rebbe, legde eens aan zijn leerlingen uit waarom:

“Op de dag waaraan het feest herinnert vond het geven plaats, maar het nemen geschiedt op elke tijd. Gegeven is aan allen in gelijke mate, maar men heeft niet in dezelfde mate genomen.”

De Tora, zo sprak hij, werd eenmalig aan ons gegeven aan de voet bij de berg Sinai, betachtit har Sinai. Maar ontvangen doen we allemaal, iedereen in iedere generatie. Telkens weer opnieuw. Want voortdurend staan we voor de keuze iets wel of niet te doen, op ons te nemen of juist te laten, wat ons is opgedragen. En ook velen aan wie de Tora gegeven is, wilden hem niet ontvangen – dat is onze en hun vrije keuze in alle eeuwen. Maar niet alleen aan Am Jisrael, het Volk van Jisrael, dat daar aan de voet van de Sinai stond, is de Tora gegeven. Want Israel is Egypte uitgetrokken met mensen uit een menigte van volken, en ook zij stonden daar en zeiden: Naässee Wenisjma. We zullen doen en we zullen horen. We zullen er naar leven en we zullen onze kennis vergroten waarom we zo leven.  Alle mensen van de hele wereld kunnen de Tora ontvangen als ze er voor open willen staan. Toetreden, uitkomen, gioer doen, is van alle eeuwen. Zoals Ruth, zoals we later zullen lezen. In alle generaties hebben niet-Joden de keus gemaakt toe te treden tot het Joodse volk. Wanneer zij dit proces van toetreding afronden, wordt van hen gezegd dat hun zielen zich indertijd ook al aan de voet van de berg Sinai bevonden en zij dus al over een Joodse ziel beschikten. Door die gioer is dat Jodendom dan officieel gemaakt. 

Maar hoe vrij was die keuze, daar bij de Sinai, met een hoop toeters en bellen, gedonder en gebliksem? Hoe zit dat dan met die bekende uitspraak in de Talmoed, tractaat Sjabbat: Sjemot 19, 17: 'en ze stelden zich op onderaan de berg, betachatit hehar, wat ook zou betekenen “onder de berg”, de berg die De Eeuwige over hen heen hield, zeggend: als je de Tora accepteert, goed; zo niet, dan is hier jullie graf!'

Het leek meer op: de Tora of je leven. Erg bedreigend. Toch, achteraf gezien, zit er misschien wel wat in, want de geschiedenis heeft bewezen, dat wanneer Israël de Tora niet centraal gesteld zou hebben, dat de rest van Israël - dus de stammen Jehoeda en Benjamin - net zoals het de andere tien stammen overkwam - in de nevelen van de geschiedenis zouden zijn verdwenen zoals vrijwel alle vroegere volken.

Die berg hangt nog steeds over ons heen. Zodra de band met de Tora en het land verdwijnen is het met het Jodendom bij die mensen, en anders wel met hun nageslacht, ook vaak snel gedaan. En toch, steekt er dan na een periode van droogte op die verdorde spirituele vlakte, er soms weer een grassprietje boven de aarde uit om opnieuw op te bloeien en verder uit te groeien. Ook hierom versieren we vaak onze sjoels en huizen met mooie bloemen en planten tijdens Sjawoeot.

De vijftigste dag – Sjawoeot – het Wekenfeest - Pinksteren | Katholieke  Raad voor het Jodendom

Synagogen en huizen worden door Joden op Sjawoeot versierd met bloemen, fruit en groen, als symbool voor de hellingen van de berg Sinaï die tijdens de wetgeving met bloemen, vruchten en planten waren bedekt. In de synagoge wordt het boek Ruth voorgelezen. Ook dat gaat over maaien en oogsten. De Tora is een antwoord op de ‘hongersnood’.

Bron: www.katoliekeraadjodendom.nl 

Onze pelgrimsfeesten zijn vanouds landbouwfeesten. Pesach staat voor de gersteoogst, is een herdersfeest en we vragen om zomerdauw; Sjawoeot staat voor de tarweoogst en Soekot voor de fruitoogst en we vragen om winterregen. Met Pesach werden twee ongerezen broden geofferd en met Sjawoeot werden twee gerezen broden als offer in de Tempel gebracht.

Daarna kwamen er historische gebeurtenissen bij. Na de verwoesting van de tempel en de groei van Jisrael in de diaspora verandert de visie; de Uittocht uit Egypte en de verkrijging van vrijheid werd de reden voor Pesach, Soekot werd een herinnering aan veertig jaar verblijf in hutten in de wildernis en Sjawoeot werd naast het feest van de tarweoogst en het brengen van de eerstelingen het feest van het geschenk van de Tora. Van het eigenlijk half-affe ongerezen in-haast gebakken offer van de matzebroden naar de volmaakte en in alle rust gerezen gistbroden. Van plotse bevrijding naar langdurige openbaring. Van Uittocht uit Egypte de wildernis in, naar de Intocht in het toegezegde land van Kanaan. Niet de Uittocht, maar de Openbaring met daarna de Intocht in het land Jisrael was de garantie voor het behoud van ons volk tot in lengte van dagen. En dat is tot 5781 met alle ellende zoals vandaag door de eeuwen heen gelukt.

Chag sameach, nog vele jaren jom tov in veiligheid en gezondheid.

Bert Oude Engberink, Sjawoeot 16-18 mei 2021 – 6/7 siewan 5781

Nieuws

Tijdens de Jom hasjoaherdenking 28 april in de snoge sprak Benjamin Schrijver als vertegenwoordiger van de joodse jeugd. Lees hier zijn speech. Lees meer >>
Baroech haba - Welkom bij de Liberaal Joodse Gemeente Twe Lees meer >>

mei

  • <  
  •   >
z m d w d v z
1
 
2
 
3
 
4
 
5
 
6
 
7
 
8
 
9
 
10
 
11
 
12
 
13
 
14
 
15
 
16
 
17
 
18
 
19
 
20
 
21
 
22
 
23
 
24
 
25
 
26
 
27
 
28
 
29
 
30
 
31