LJG Twente is er ook voor U.

22 mei 2022 | 21 Iyyar 5782

Herdenking begraafplaats 2021

Herdenking begraafplaats 2021

Herdenking op de begraafplaats Gan ha-Olam, eloel 5781 – 2021

Het jaar 5781 loopt ten einde. Zoals gebruikelijk, in de laatste dagen van het aflopende jaar, in de periode van de slichot, keren we terug naar onze begraafplaatsen om daar stil te staan bij de overledenen die er begraven zijn, maar ook zij die elders begraven of gecremeerd werden en die ons dierbaar zijn gebleven, tot op heden. We weten dat er een veelvoud van Joodse begraafplaatsen bestaat, waar nu in deze dagen niemand meer komt, omdat er gewoon geen gemeenschappen meer zijn en ook geen nabestaanden in de buurt, die dat kunnen uitvoeren. Ook hen, die daar begraven werden zijn we indachtig. Uiteindelijk zijn zij het die wereldwijd en door de eeuwen heen het / ons Jodendom waarin wij staan, vorm hebben gegeven. Of het nou een Joodse begraafplaats betreft in Goor of in Hardenberg, of in Wit-Rusland of in Algerije.

We zijn hier niet naar onze begraafplaats gekomen om met onze overledenen te spreken, ze om advies te vragen of anders contact te zoeken; bij ons bezoek aan een begraafplaats, ook door het jaar heen, willen we ons focussen op herinneringen, op ons denken en handelen. Wat zou hij of zij ervan gevonden hebben; kan ik me dat voor de geest roepen? Als ik moet kiezen; hoe had jij dat gedacht? Herinner ik me jouw gezicht nog, je stem, je aanraking, je vergezichten, je dromen of angsten? Soms ook is een graf híer, een laatste verbinding met familieleden en vrienden, met al die overledenen, ook met al die vermoord werden en geen graf hebben. Soms weten we niet eens precies waar iemand omgebracht werd, van anderen weten we het op de meter nauwkeurig, maar is het te ver weg. Het verbindt ons met onze herinneringen.

Het was en eigenlijk is het nog steeds een vervreemdend jaar. Vorig jaar al stonden we hier en was corona alomtegenwoordig. Ongemerkt zijn we anderhalf jaar bezig geweest om met een pandemie te leven, er zijn vaccins ontwikkeld en wereldwijd is men er nog druk mee.   

Zo kent verdriet om corona vele gezichten: naast het verlies en gemis van dierbaren hebben ook de beperkingen rondom overlijden, begraven en het rouwen een enorme impact gehad. Verdriet is er vanwege het gedwongen afstand houden in bv. verpleegtehuizen en bij de gehandicaptenzorg; wegens het niet kunnen vieren van feestelijke momenten. Het aantal burn-out-klachten is schrikbarend hoog, ook bij kinderen en tieners. Er vielen ontslagen. Verscheidene failliete ondernemers zijn getraumatiseerd. Men voelde eenzaamheid. Veel van wat verloren is kan niet worden hersteld, ingehaald of overgedaan

Door de covid staan we zelf sneller stil bij onze eigen eindigheid. We beseffen dat een gezond, krachtig en voorspoedig leven zijn begrenzingen kan hebben, zonder er voortekenen voor te hebben gehad. Wie zal leven, wie zal sterven, een thema van de hoge feestdagen, is een eigentijdse vraag geworden.

In onze samenleving en dus ook in onze families en kennissenkring zijn mensen aan corona overleden en we blijven ons zorgen maken over hen die weliswaar de ziekte hebben overwonnen, maar nog met een nasleep zitten. Langzaam gaat de samenleving weer open, met vallen en opstaan, zoals wij ook vallen en weer opstaan. We zouden haast vergeten dat er naast covid nog andere ziektebeelden en ongelukken bestaan, die ons kunnen overvallen en ieders leven zo kunnen raken en de rust en het vertrouwen in ons bestaan zo kunnen schaden.

We sluiten een jaar af. Een bewogen jaar. We kijken er op terug en we kijken vooruit naar de Jomiem Noraiem, Hoge Feestdagen, van over een week. Hier staan we stil bij hen die wij ons herinneren en bij ons zelf.

En zo staan we hier. Wij – die het Jodendom in deze regio ondanks alles in stand houden. Zoals we dat altijd gedaan hebben. Sinds Awraham awienoe in Chevron de spelonk van Machpela kocht om zijn geliefde Sara iemeinoe te kunnen begraven; sinds Ja'akov awienoe zijn geliefde Rachel iemeinoe langs de weg naar Bethlechem begroef, begraven wij onze geliefden en markeren hun graf om er naar terug te kunnen keren zonder ze eerst te moeten zoeken. We staan stil bij hun leven, dat ze met ons gedeeld hebben, bij hun betekenis voor ons en wat wij van hun geleerd hebben om weer aan volgende generaties te kunnen doorgeven. En we zijn solidair in elkaars verdriet om hen. Zoals bij simches, zo ook in sores. 

Vandaag gedenken wij: ...

Meir von Rothenburg (1215-1293) - Worms erleben

Graf van Meier von Rothenburg, Worms 1215 - 1293 Bron: www.wormserleben.de

 

Uitgesproken op de begraafplaats zondag 29 augustus 2021 / 21 eloel 5781

Bert Oude Engberink 

Nieuws

Tijdens de Jom hasjoaherdenking 28 april in de snoge sprak Benjamin Schrijver als vertegenwoordiger van de joodse jeugd. Lees hier zijn speech. Lees meer >>
Baroech haba - Welkom bij de Liberaal Joodse Gemeente Twe Lees meer >>

mei

  • <  
  •   >
z m d w d v z
1
 
2
 
3
 
4
 
5
 
6
 
7
 
8
 
9
 
10
 
11
 
12
 
13
 
14
 
15
 
16
 
17
 
18
 
19
 
20
 
21
 
22
 
23
 
24
 
25
 
26
 
27
 
28
 
29
 
30
 
31